Ότι προσπάθησα και ποτέ μου δεν κατάλαβα...
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Του δειλινού
Τρείς φορές γύρα έφερα γύρω απ' τον άδειο εαυτό μου
χρυσόμυγα σ' άδεια νυχτιά,ψηλά τα πεφταστέρια
κι ο άνεμος πλημμύρα
τρελός σα μανιασμένο άλογο
φύλλα ξερά κι αρμύρα,τίποτα δε περίμενα,μον' εσένα
άστρο λαμπρό σ' απόβραδο
κι η συννεφιά, μαύρη σκιά
σ' απομεσήμερα απο καιρό χαμένα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Νεότερη ανάρτηση
Παλαιότερη Ανάρτηση
Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναγνώστες
Αρχειοθήκη ιστολογίου
▼
2010
(9)
►
Μαΐου
(2)
▼
Ιανουαρίου
(7)
Πέτρινα βλέμματα
Ολόλευκα κρίνα
Χορός της Βερενίκης
Περί ανθρώπων και βοών
Του δειλινού
Και τώρα τι;
Μετά τον πόλεμο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου